среда, 15 января 2014 г.
вторник, 14 января 2014 г.
вторник, 10 декабря 2013 г.
Այս պահին ես ինչ եմ մտածում:
Այս պահին ես մտածում եմ այն մասին, որ հանկարծ կարող է մյուս ժամին:Նորից Վարդանի պայուսակը նոդբուքով էլի վայր կնկնի:Ինչպես որ մայրենիի ժամին եղավ դա շատ հետաքրքիր էր:Վարդանը իր պայուսակը դրեց աթոռին և այն վայր ընկավ:Երևի այդքանել լավ չէր դրել և այդ պատճառով անյ վայր ընկավ:Բայց այն չվնասվեց:ԵՎ ես շատ զարմացա այն այնպես վայր ընկավ որ ինձ թվաց այն կոտրվել է:Ես մտածում եմ որ դա վայր կնկնի:
понедельник, 2 декабря 2013 г.
Իմ արած կարևոր նվերը:
Մի անգամ իմ
քեռին ինձ գումար տվեց ես մտածեցի մայրիկիս ինչ որ նվեր անել: Այդ
օրը մարտի 8-ն եր: Ես նրան մի գեղցիկ ծաղիկ նվիրեցի:Դա ինձ համար շատ կարևոր նվերներ որ ես արեցի իմ մայրիկին:Ես
շատ էի ուզում նրան նվեր անել և արեցի:Ինձ մոտ այնպիսի տպավորություն էր որ եթե նվեր
չանեի իմ մայրիկին երևի ամոթից չգիտեմ ինչ կանեի:Բայց փառք աստծո ոչ ինչ էլ չարեցի:Եսիմ
մայրիկին իմ նվերը արեցի ու դեռ պետք անեմ որ ուրախացնեմ իմ մայրիկին:
понедельник, 25 ноября 2013 г.
Դեպք որի պատճառով ես ինձ մեղավոր եմ զգացել
Մի անգամ ես իմ ընկերոջը ասեցի արի մեկի հանդեպ մի չար կատակ
անենք:Ընկերս համձայնեց հետո մենք գնացինք մեր կողքի շենքում ապրող ընկերոջս տուն:Մենք գնում էինք նրանց տան դուռը թակում
էինք նրանք հենց բացեին անում մենք անմիջապես
փաղչում էինք:Ես ընկերոջս ասեցի գնա մի անգամ էլ թակիր դուռը նա գնաց թակեց դուռը և
հանկարծ նրանք բացեցին դուռը և տեսան իմ ընկերոջը վազելիս:Ու սկսեցին բղավել նրա վրա
ընկերս տխրեց ես էլ տխրեցի:Տխրեցի նրա համար որ իմ պատճառով տուժեց իմ ընկերը:Նաև տխրեցի
նրա համար որ ես չպատժվեցի բայց ես իմ ընկերոջից ներեղություն խնդրեցի և մենք դրա համար
մենք չկռվեցինք:Մի խորհուրդ երբեք մի դրեք ձեր ընկերոջը վատ դրության մեջ:
вторник, 19 ноября 2013 г.
Ով էր 4483 համարի մարդը:
Նա ինձ համար շատ խորհրդավոր մարդ էր:Դպրոցական էր նրան չեին թողնում ազատ ապրել: Այդ երկրում ամենինչ պետք է միանման լիներ:Հետո նա ցանկացավ հաղթել այդ փորձությունը փրկելով շանը:Իսկ իր վերջին շունչը ծիծաղեց: Նա հասկացավ որ պետք չէ այդպես ապրել:նա հասկացավ որ պետք է մեկը մյուսին օգնել և այդ պատճառով իր կյանքը զոհաբերեց փրկելով այդ շանը:ԵՎ այդպես նա իր ծիծաղով ուզում էր ասել ես գտա կյանքի իմաստը:
понедельник, 18 ноября 2013 г.
Եղել է այնպիսի դեպք, որ ուրախանա և միարժամանակ վախենամ:
Մի օր ես իմ մայրիկի հետ քայլում էինք փողոցով և հանկարծ մայրիկիս ծանոթներից մեկին հանդիպեցինք ես այդ ժամանակ վեց տարեկանեի հետո մենք քայլում էինք փողոցով: Նա ինձ մի գեղեցիկ խաղալիք գնեց: Ճիշտ է ես ուրախաց բայց չգիտեմ ինչու նաև տխրեցի: Երևի նրա համար, որ այն ինձ իմ մայրիկը չիգնել:Հետո գնացինք տուն և մայրիկս իր ընկերուհու հետ սկսեց զրուցել:Ինձ համար տարօրինակն այն է որ ես ուրախացա նաև տխրեցի:Թե ինչու այդպես եղավ ես չհասացա:ԵՎ մինջև օրսել ինձ մոտ այդպես:
Подписаться на:
Сообщения (Atom)